Obrotowy zespół prowadnicy to kompaktowy, ale o krytycznym znaczeniu element systemu kotwiczenia statku. Umieszczony pomiędzy kotwicą a głównym łańcuchem kotwicy, zapobiega tworzeniu się skrętów wzdłuż łańcucha, gdy statek odchyla się lub kołysze pod wpływem wiatru, prądów i fal. Bez odpowiednio dobranego zespołu obrotowego łańcuch może się załamać, co może prowadzić do nadmiernego zużycia, zakleszczenia się żbika, a nawet awarii zakotwiczenia.
W tym przewodniku przedstawiono uporządkowane, oparte na regułach porównanie dwóch dominujących konfiguracji — 3-linkowej i4-linkowe obrotowe prekursory— i oferuje jasne kryteria podejmowania decyzji dotyczące typów statków, ograniczeń przestrzennych i wymagań społeczeństwa klasowego.
Obie konfiguracje są produkowane zgodnie z normą ISO 1704 (Przemysł stoczniowy – Łańcuchy kotwiczne z łącznikami dwustronnymi) i zazwyczaj są produkowane ze stali stopowej klasy 2 lub 3 lub stali węglowej, z komponentami poddanymi obróbce cieplnej i przetestowanymi pod kątem wytrzymałości.
Wszystkie prowadnice obrotowe muszą być wyposażone w certyfikat testu wydany przez uprawnioną instytucję klasyfikacyjną, taką jak DNV-GL, ABS, BV, LR lub NK. Certyfikat powinien zawierać wyniki testu obciążenia próbnego, wartości obciążenia niszczącego (w stosownych przypadkach), identyfikowalność materiału i weryfikację wymiarową.
Funkcjonalna różnica między tymi dwoma konstrukcjami polega na liczbie ogniw i kolejności połączeń, co bezpośrednio wpływa na długość wymiarową, kompatybilność z szeklami i wymienność.
Zawiera EL + SW + EL (powiększone ogniwo + obrotowe + powiększone ogniwo). Ten kompaktowy zespół pomija ogniwo końcowe, co skutkuje krótszą całkowitą długością osiową. Jest przeznaczony do instalacji, w których przestrzeń wokół kieszeni kotwiącej lub żbika jest ograniczona. Jednakże, ponieważ nie ma łącznika końcowego, połączenie po stronie kotwicy zazwyczaj wymaga dedykowanej szekli lub dostosowanego interfejsu.
Zawiera E + EL + SW + EL (ogniwo końcowe + powiększone ogniwo + obrotowe + powiększone ogniwo). Obecność łącznika końcowego (łącznika E) zapewnia większy otwór wewnętrzny, specjalnie ukształtowany tak, aby pomieścić standardową szeklę kotwiącą typu D. To rozwiązanie stało się normą branżową dla oceanicznych statków handlowych, oferując doskonałą łączność, łatwiejszą wymianę i szerszą kompatybilność z dostępnymi na rynku kajdanami.
|
Funkcja |
3-Link |
4-Link |
|
Sekwencja linków |
EL + SW + EL |
E + EL + SW + EL |
|
Długość całkowita |
Krótszy, bardziej kompaktowy |
Dłużej ze względu na koniec linku |
|
Kompatybilność szekli |
Wymaga specjalnego adaptera/niestandardowej szekli |
Bezpośrednie dopasowanie do standardowych szekli typu D |
|
Typowe zastosowanie |
Kompaktowe kieszenie kotwiczne, małe jednostki, ograniczone przestrzenie |
Komercyjne statki głębinowe, standardowe dopasowanie |
|
Konserwacja i części zamienne |
Mniej powszechne; może wymagać zamówienia niestandardowego |
Norma branżowa; powszechnie dostępne |
Wybór pomiędzy 3-linkami i4-linkprojekty nie są dowolne. Powinien opierać się na następujących parametrach techniczno-eksploatacyjnych.
Jeśli schowek na łańcuch kotwiczny, kluza lub kieszeń typu wildcat nakładają ścisłe ograniczenie na całkowitą długość zespołu poprzedzającego, typ 3-ogniwowy stanowi krótszą alternatywę, która może zmieścić się tam, gdzie nie zmieściłby się 4-ogniwowy. Zawsze sprawdzaj długość składowania po złożeniu z rysunkami ogólnymi statku.
Oceaniczne statki handlowe (masowce, kontenerowce, tankowce) – wybierz konfigurację z 4 ogniwami. Jest to ustandaryzowany wybór w przypadku głównych flot, zapewniający łatwą dostępność części zamiennych u dowolnego globalnego dostawcy portowego i pewność, że inspektorzy nie znajdą żadnych problemów ze zgodnością.
Holowniki, statki zaopatrzenia na morzu, statki żeglugi śródlądowej i mniejsze łodzie robocze – 3-ogniwowe mogą być akceptowalne lub nawet preferowane, pod warunkiem, że zmniejszona długość nie wpływa na połączenie szekli i że dopuszczalne obciążenie robocze zespołu (WLL) jest równe lub większe od dopuszczalnego obciążenia głównego łańcucha.
Niezależnie od konfiguracji, prekursor obrotowy musi być dopasowany wymiarowo do nominalnej średnicy łańcucha (zazwyczaj od 12,5 mm do 162 mm). Upewnij się, że klasa (2 lub 3) elementów poprzedzających jest taka sama lub wyższa niż w przypadku głównego łańcucha kotwicznego. Nie zaleca się mieszania gatunków, chyba że zostanie to wyraźnie zatwierdzone przez towarzystwo klasyfikacyjne.
Należy zapoznać się z obowiązującymi przepisami państwa bandery statku i towarzystwa klasowego. Niektóre oznaczenia klas narzucają dodatkową analizę zmęczenia lub minimalne marginesy obciążenia zrywającego dla elementów obrotowych. Zawsze kupuj produkty od producentów posiadających certyfikaty homologacji typu dla odpowiedniego gatunku i zakresu rozmiarów, a przed instalacją poproś o pełny raport z testów materiałowych (MTR).
Wybór pomiędzy 3-linkowym i 4-linkowymobrotowe prekursoryostatecznie zależy od kompromisu między kompaktowością a łącznością.
W przypadku zdecydowanej większości komercyjnych statków głębinowych ostatecznym standardem jest typ 4-ogniwowy — zapewnia proste podłączenie szekli, globalną dostępność części zamiennych i jednoznaczną akceptację przez wszystkie główne towarzystwa klasyfikacyjne.
W przypadku jednostek o małym tonażu, o ograniczonej przestrzeni lub specjalistycznych konfiguracja z trzema ogniwami stanowi realne rozwiązanie, pod warunkiem, że interfejs łączący szekli zostanie starannie zaprojektowany, a ocena wytrzymałości zespołu jest w pełni udokumentowana.
Zdecydowanie zaleca się, aby na ostatnim etapie zaangażować producenta sprzętu do cumowania i inspektora klasy na etapie projektowania lub wymiany. Tylko poprzez porównanie wymiarów poprzedzacza, obciążenia próbnego i certyfikatu materiałowego z konkretnym systemem obsługi kotwic na statku można zapewnić bezpieczny, zgodny i rozsądny pod względem operacyjnym wybór.
